«Οι αδυναμίες της οικονομίας της αγοράς. Ένα βιβλίο του Heiner Flassbeck»

Γράφει ο Μαυροζαχαράκης Εμμανουήλ
Η πρωτόγονη αρχή της αμαρτίας
Η κρίση κατά ένα μέρος αποτέλεσε ευκαιρία, να εντοπίσουμε και να εκθέσουμε στον δημόσιο διάλογο τις παθογένειες του παγκόσμιου καπιταλισμού, την παντοδυναμία των αγορών, την αδυναμία των κρατών και κατ΄επέκταση των υπερεθνικών θεσμών. Πολύ περισσότερο ωστόσο αναδείχτηκε η ατέλεια της οικονομικής επιστήμης, να προβλέψει και να διαχειριστεί την κρίση. Εντούτοις υπάρχουν ενίοτε οικονομολόγοι-άγνωστοι στην........ χώρα μας - που όχι μόνο πρόβλεψαν τις εξελίξεις, αλλά προειδοποίησαν ότι ο σημερινός τρόπος διαχείρισης της κρίσης
είναι εξίσου εσφαλμένος όσο και επικίνδυνος.
Ένας εξ αυτών των οικονομολόγων είναι ο Γερμανός Heiner Flassbeck ο οποίος στο βιβλίο του « Η οικονομία της αγοράς του 21 Αιώνα» (Die Markwirtschaft des 21. Jahrhunderts, Westend Verlag Frankfurt/Main 2010) που δημοσιεύτηκε το 2010 είχε προειδοποιήσει ότι υπάρχει μόνο μια στοχευμένη λύση για την κρίση : « Σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο χρειάζεται η κατάργηση της διαφοράς των επιτοκίων που ισχύουν για τις διάφορες χώρες της ΕΕ μέσα από την έκδοση ενός κοινού ομολόγου που θα υποστηρίζεται από όλες τις χώρες της Ευρώπης και επίσης πρέπει να αποφευχθεί η εφαρμογή μιας εξαντλητικής και αντιπαραγωγικής λιτότητας στις προβληματικές χώρες που είναι ελλειμματικές διότι αυτό θα τις οδηγήσει σε βαθιά ύφεση από την οποία μετά δύσκολα θα εξέλθουν». Αυτά γράφτηκαν από τον Flassbeck πολύ πριν αρχίσουν οι πολιτικές των μνημονίων και της σκληρής λιτότητας οι οποίες ακόμα και με τις ομολογίες των δημιουργών τους έχουν αποτύχει παταγωδώς, και αντί να οδηγήσουν την Ευρώπη στην έξοδο από το σκοτεινό τούνελ την βύθισαν σε βαθύ σκοτάδι. Παράλληλα ο Flassbeck πρότεινε αυστηρά μέτρα κατά των κερδοσκόπων. Αν θέλουμε έγραφε «μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα να σώσουμε το ευρώ και μαζί με αυτό όλο το ευρωπαϊκό εγχείρημα θα πρέπει να επαναφέρουμε την ανταγωνιστικότητα των χωρών με υψηλό εξωτερικό χρέος και να εξομαλύνουμε τις ανισορροπίες του εξωτερικού εμπορίου. Αυτό μπορεί να γίνει εντός της ΟΝΕ μόνο εάν αντιστραφούν οι πολιτικές μείωσης του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος. Η Γερμανία χρειάζεται μεγαλύτερη αύξηση του κόστους εργασίας της ανά μονάδα προϊόντος σε σχέση με τους αδύναμους εταίρους της στην ΟΝΕ στην Νότια Ευρώπη που βρίσκονται κάτω του μέσου όρου. Αυτό θα ενισχύσει την ζήτηση εντός της ευρωπαϊκής αγοράς και θα τονώσει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο βιβλίο του Flassbeck .Εάν αναγνώσουμε την προτεινόμενη λύση αυτή, με φόντο τις εφαρμοζόμενες πολιτικές της γερμανικής κυβέρνησης, τότε αναδεικνύεται πόσο εθνοκεντρική και στενόμυαλη είναι η πολιτική της Γερμανίας και πόσο ισχυρές είναι οι οικονομικές παρωπίδες που διακατέχουν την πολιτική ελίτ της. Με το επιχείρημα ότι δεν πρέπει η Ευρώπη να επιτρέψει την επέκταση του κινδύνου σε όλη την κοινότητα, η Γερμανία απέρριψε την έκδοση ενός κοινού ευρωομολόγου σε αντίθεση με τον Πρόεδρο της Επιτροπής Jose Manuel Ba
Keywords
Τυχαία Θέματα