Εθνικός κατώτατος μισθός €1125 τώρα!

Οι ευρωεκλογές πλησιάζουν, και όλοι κάνουν ομιλίες για την Ευρώπη του μέλλοντος, για την Ευρώπη που θέλουμε. Ταυτόχρονα καλούν άπαντες να δώσουν το παρόν τους στις κάλπες της 26ης Μαΐου. Το μόνο βέβαιο, είναι πως ο λαός δεν θέλει μια Ευρώπη των μνημονίων και της σκληρής οικονομικής λιτότητας. Δεν θέλει μια Ευρώπη στην οποίαν να αντικρίζει την ανέχεια και την μετανάστευση των νέων. Δεν θέλει μια Ευρώπη στην οποίαν ο εργοδότης να εθίζεται σε φτηνό εργατικό δυναμικό.

Στην Κύπρο

ο κατώτατος μισθός των €924 ευρώ δεν καλύπτει όλα τα επαγγέλματα και παρέχει την ευχέρεια στους εργοδότες να εκμεταλλεύονται το προσωπικό τους. Εξ αιτίας της έλλειψης νομοθετικού πλαισίου που να θεσπίζει έναν ενιαίο, εθνικό κατώτατο μισθό, καταντήσαμε τo 27,5% των εργαζομένων στην Κύπρο να αμείβεται με πολύ λιγότερα από € 1000 μηνιαίως. Το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες συνεχίζουν αυτή τη σχιζοφρενική πολιτική στέρησης εισοδημάτων από τους πολίτες; Η οικονομική κρίση που έχουμε, σύμφωνα με όσους παρουσιάζονται ως γνώστες των οικονομικών, είναι κρίση ρευστότητας. Κατά συνέπειαν, αυτό που έχει ανάγκη η αγορά είναι η κυκλοφορία του χρήματος. Με μισθούς πείνας των € 600 και € 800 ευρώ δεν πρόκειται ποτέ να κυκλοφορήσει το χρήμα σε μεγάλο βαθμό. Κατά συνέπεια, οι μόνοι που θα ωφελούνται είναι οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, ενώ οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις χρόνο με τον χρόνο θα λιγοστεύουν και τελικά θα εκλείψουν.

Από το 2015 μέχρι το 2017 οι καταθέσεις των κυπριακών εταιρειών στο τραπεζικό σύστημα αυξήθηκαν στα €8,7 δις από € 5,5 δις. Δηλαδή υπήρξε αύξηση της τάξης των € 3,2 δις. Ταυτόχρονα οι επιχειρήσεις δήλωσαν ως φορολογητέα εισοδήματα € 4,3 δις το 2017 σε σχέση με τα € 3 δις το 2015. Τα μόνα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν είναι ότι αρκετοί εκμεταλλεύτηκαν την αστάθεια και την αβεβαιότητα της οικονομικής κρίσης, αφήνοντας τους εργαζομένους τους να δουλεύουν σε καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα, όπως στην Ελλάδα, Βουλγαρία, Ισπανία και Πορτογαλία. Αρκετοί θα πουν “εντάξει, είμαστε πολύ καλύτερα σε σχέση με άλλες χώρες”. Αυτό που πρέπει να αντιληφθούν όλοι τους, είναι ότι τα κράτη πρέπει να μεριμνούν για την ευημερία και την άνεση των πολιτών τους, και όχι να τους βάζουν σε έναν αγώνα δρόμου αντοχής και στέρησης με το στοίχημα “θα τα βγάλει ως το τέλος του μήνα;”.

Με τη θέσπιση εθνικού κατώτατου μισθού στα €1125 θα αυξηθεί η ποιότητα των υπηρεσιών που θα παρέχονται από τον ιδιωτικό τομέα καθώς οι εργαζόμενοι θα είναι περισσότερο παραγωγικοί. Επίσης θα προσλαμβάνονται οι καλύτεροι, εκείνοι που έχουν όρεξη και μεράκι για δουλειά, κατά συνέπειαν θα ωφελείται και ο ίδιος ο εργοδότης. Θα τεθεί ένα τέλος στο χάσμα μεταξύ Δημοσίου και Ιδιωτικού τομέα που κοντεύει να μετατραπεί σε εμφυλιακό πεδίο όπως και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Τέλος, θα κυκλοφορήσει το χρήμα, θα αναπνεύσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, θα δοθούν κίνητρα για άνοιγμα περισσότερων επιχειρήσεων, και θα σημειωθεί μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων διότι θα μπορεί πλέον ο κόσμος να τα αποπληρώνει.

*Υποψήφια Ευρωβουλευτής Συνεργασίας Συμμαχία - Οικολόγοι

Keywords
Τυχαία Θέματα