Οι Ελληνικές "Στοές" της Υγείας

Πρελούδιο

Τέλος τα ψέματα. Ήρθε, νομίζω, η ώρα να μιλήσουμε τη σκληρή γλώσσα της αλήθειας, είτε αυτή αφορά εμάς τους ίδιους, είτε αυτή αφορά το γνωστό και οικείο περίγυρό μας, είτε αυτή, εν τέλει, έχει να κάνει με...
τους «άλλους», τους πιο απόμακρους, τους «παλατιανούς» και τους αριστοκράτες της από χρόνους, ηθικά, κοινωνικά και οικονομικά παρακμάζουσας Νερώνειας ελληνικής κοινωνίας. Στο άθλιο τούτο έργο εμείς δεν είμαστε αμέτοχοι. Κάτι λίγο με την ψήφο μας, κάτι λίγο με την σιωπή μας, κάτι ακόμη περισσότερο με την αποχή μας από τα κοινά, επιταχύναμε την έλευση την αδιέξοδης σημερινής
κατάστασης. Όμως δεν νομίζω ό,τι γίνεται αυτό το θέατρο του παραλόγου να συνεχιστεί επ’ αορίστον. Παρόλα αυτά, θεωρώ πως εάν πρωτίστως δεν αναγνωρίσουμε και εστιάσουμε στην ουσία των προβλημάτων μας, όσο και στους ουσιαστικούς υπαιτίους της, σίγουρα, το μοναδικό αποτέλεσμα των πράξεων μας θα είναι λίαν συντόμως να επανέλθουμε πάλι εδώ, σε μία παρόμοια και πιθανότατα χειρότερη κατάσταση από τη σημερινή. Όποια ενδιάμεση λύση δώσουμε σήμερα, η οποία θα περιλαμβάνει ημίμετρα και οικονομικοπολιτικά τεχνάσματα καθώς και πολιτικάντηκα «γιατροσόφια», θα είναι πρόσκαιρη και ελλιπής. Για αυτό νομίζω πως θα πρέπει να ανοίξουμε επιτέλους την επίπονη συζήτηση της αυτοκριτικής μας ως ελληνική κοινωνία, ως πρώτο βήμα, που είναι όμως το πολυτιμότερο για την περαιτέρω ανάταση και ανάσταση μας. Ύστερα, θεωρώ πως θα πρέπει εναγωνίως να αναζητήσουμε ένα νέο εθνικό όραμα, μία «Νέα Εθνική Μεγάλη Ιδέα», απήλλαγμένη όμως από πολεμοχαρής ιδεολογίες, άστοχες αλυτρωτικές θεωρίες, και κενές μεγαλόστομες υπερεθνικιστικές διακηρύξεις!

Στόχος μου είναι μέσα από αυτές της προσδοκώμενες όσο το δυνατόν σύντομες αναλύσεις, επώνυμα πλέον, χωρίς να θίγουμε απ’ τη μια ονομαστικά πρόσωπα και πράγματα αλλά χωρίς να αφήνουμε και τίποτε πλέον στο απυρόβλητο, να αναζωπυρώσουμε και να εστιάσουμε την προσοχή του στενού και ευρύτερου κοινωνικού μας περίγυρου σε ζητήματα και προβλήματα της τρέχουσας επικαιρότητας αλλά και σε πολλά άλλα που σίγουρα κανείς μα κανείς δε ασχολείται πλέον σοβαρά. Έτσι, κλείνοντας αυτή τη σύντομη εισαγωγή, υπόσχομαι να βλέπω και να κρίνω τα θιγόμενα θέματα θέτοντας κατά πρώτο πάντα λόγο τον εαυτό μου στη θέση του κρινόμενου και του συνενόχου, και κατόπιν των υπολοίπων συμπολιτών μου και συμπατριωτών μου. Θεωρώ, απλά, πως στο απεχθές έγκλημα της διακόρευσης, διαπόμπευσης και ευθανασίας της γλυκιάς μας πατρίδας είμαστε όλοι ισότητα υπαίτιοι, κανείς περισσότερο η λιγότερο, πολιτικοί, ευγενείς και αριστοκράτες, εύρωστοι οικονομικοί παράγοντες, συνταξιούχοι και δημόσιοι υπάλληλοι, στρατιωτικοί, εργάτες και προϊστάμενοι, απλός λαός αλλά και «Κολωνάκι», πολίτες και… εξουσία!
Η «Μασονία» της Υγείας

Μου φαινόταν αδύνατον να αρχίσω να εκθέτω τις σκέψεις μου από οποιοδήποτε άλλο τομέα εκτός αυτού του ευαίσθητου κλάδου της υγείας. Ομολογώ πως την τελευταία δεκαετία προσωπικά προτίμησα να στραφώ στις ιδιωτικές παροχές υπηρεσιών υγείας. Τούτο ήταν αποτέλεσ
Keywords
Τυχαία Θέματα