Ατρόμητος και... ασταμάτητος!

Ε, κοιτάξτε πώς πάει το πράγμα: εφόσον για τέταρτο σερί παιχνίδι χωρίς καλό ποδόσφαιρο και με το αποτέλεσμα στην Ξάνθη να είναι γνωστό (γεγονός που αποτέλεσε ασφαλώς έξτρα κίνητρο, συγχρόνως όμως, όπως και να το κάνουμε πρόσθεσε και λίγο ακόμη άγχος), ο Παναθηναϊκός φεύγει νικητής με 1-0 από ένα ματς βαθμολογικά κρίσιμο και σε κομβικό σημείο του "μαραθωνίου", τι να πει κανείς;

Μόνον ότι, αφού, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αποδεικνύεται

πάντως ασταμάτητος, μάλλον είναι γραφτό του να πανηγυρίσει τον τίτλο!

Ο Ατρόμητος, ομάδα καλοδουλεμένη, με εξαιρετική κυκλοφορία της μπάλας, μπόλικους αυτοματισμούς κι ένα διαμόνιο δίδυμο στα χαφ, στήθηκε στο γήπεδο με πολύ έξυπνο τρόπο για να παίξει, όπως είπε μετά και ο Δώνης, ένα παιχνίδι "λεπτομερειών".

Η πρώτη απ' αυτές ήταν να αποκλείσει το δρόμο προς τα καρέ του και, με δεδομένη την κακή βραδιά Λέτο και Κλέιτον, ως προς αυτό δεν δυσκολεύτηκε. Η αναγκαστική αποχώρηση του Κατσουράνη δυσκόλεψε στην αρχή ακόμη περισσότερο τα πράγματα, διότι οι "πράσινοι" προσπάθησαν λίγο ανορθόδοξα να διαπεράσουν το "τείχος", όμως μετά από λίγο, η ενεργητικότητα του Βιτόλο ήρθε να συμπληρώσει άψογα την τεχνική του πιο κεφάτου από τους προωθημένους του Παναθηναϊκού χθες, του Κουίνσι, που, εν τέλει χρίστηκε και "λυτρωτικός" σκόρερ.

Η δεύτερη ήταν να απειλήσει με αντεπιθέσεις. Το κατάφερε σε κάποιες περιπώσεις, όμως ο Καρνέζης στάθηκε για μία ακόμη φορά εξαιρετικά κάτω απ΄ τα δοκάρια του και μαζί με τον Κουίνσι έβαλε τη σφραγίδα του σε ένα ακόμη ματς.

Η χθεσινή νίκη ήταν κάτι παραπάνω από πολύτιμη για τους "πράσινους" στο κυνήγι του φετινού τίτλου και ότι την πήραν χωρίς να εντυπωσιάσουν με την απόδοσή τους, δε λέει πολλά. Όχι περισσότερα απ' όσα έχουμε συζητήσει γενικότερα τις τελευταίες μέρες -από την μη θετική πλευρά του νομίσματος.

Από την άλλη, λέει όμως και ότι η ομάδα του Φερέϊρα, αν μη τι άλλο, μέταλλο έχει, όσο και πείσμα και, γιατί όχι; Προφανώς και άστρο! Παίζει κι αυτό το ρόλο του στη μπάλα και το να το βρίσκεις μπροστά σου δεν είναι λόγος να... στενοχωριέσαι και να νοιώθεις "κάπως" (κάπως μειονεκτικά, εννοώ), αλλά το αντίθετο...

Άλλωστε, η τύχη, σε όσους την προκαλούν χαμογελάει συνήθως, και όχι σε όσους μόνο γκρινιάζουν επειδή δεν σκοντάφτουν συνέχεια πάνω της...

Keywords
Τυχαία Θέματα