Δυστοπικό με τέταρτο μνημόνιο το μέλλον

Ένας ακόμη σοβαρός «παίκτης» στο ελληνικό ζήτημα, ο Μάριο Ντράγκι που μας έχει σώσει ουκ ολίγες φορές, προειδοποίησε πως αν η Ελλάδα χρειαστεί τέταρτο πρόγραμμα, δηλαδή ακόμη ένα μνημόνιο, αυτό είναι κάτι που πρέπει να αποφασίσει μετά τον Αύγουστο του 2018.

Για όσους δεν καταλαβαίνουν από τα κρυφά μηνύματα, ο Ντράγκι λέει ουσιαστικά ότι πρέπει να ξεχάσουμε την «καθαρή» έξοδο και το πώς θα ονομαστούν τα νέα

μέτρα που θα χρειαστούν, αυτό είναι απόφαση δική μας.

Γνωρίζει ο κεντρικός τραπεζίτης ότι με επιτόκιο 1% σήμερα εντός μνημονίου, έξω από αυτό θα φτάσει το 4,5% με 5%. Πόσο θα αντέξει η Ελλάδα την έξοδο στις αγορές και τη χρηματοδότηση της οικονομίας με τέτοια επιτόκια;

Δυστυχώς για εμάς πρόκειται για μια λογική ανάλυση η οποία έχει κι άλλες ουρές. Π.χ. ενώ η δημοσιονομική προσαρμογή πέτυχε (αν μπορεί να πει κανείς πετυχημένο το μοντέλο της συρρίκνωσης του ΑΕΠ κατά 25% με 30%) αυτό που απέτυχε είναι οι μεταρρυθμίσεις. Κι εννοούμε τις μεταρρυθμίσεις στις δομές του κράτους. Σ’ αυτές που καταδυναστεύουν τους πολίτες καθημερινά και τους «ξεζουμίζουν» στην παιδεία, την υγεία, τα υπουργεία, τις διάφορες υπηρεσίες, μέχρι το σύστημα εκείνο που εμποδίζει τις επενδύσεις στην Ελλάδα και την «απελευθέρωση» της οικονομίας από τις… σοβιετικού τύπου δομές.

Κι εδώ είναι το μείζον πρόβλημα, αυτό που δημιουργεί την απαισιοδοξία των πολιτών και την απαξίωση του πολιτικού συστήματος. Οι Έλληνες κάθονται απαθείς μπροστά σε όσα συμβαίνουν διότι έχουν βαρεθεί να βλέπουν το ίδιο κράτος, που δεν αλλάζει και που ποτέ δεν θα αποφύγει τους κινδύνους.

Ακόμη και μερικούς μήνες μακριά από την έξοδο από τα μνημόνια η ελληνική οικονομία δεν έχει αποφύγει τον κίνδυνο μιας χρεοκοπίας. Για ποια οικονομία να μιλήσουμε όταν δεν έχει σχεδιαστεί ούτε ένα πρόγραμμα εθνικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης; Όταν όλα τα επενδυτικά σχέδια κολλάνε είτε σε αρτηριοσκληρωτικούς πολιτικούς είτε σε γραφειοκράτες δασάρχες, εφοριακούς, πολεοδόμους κ.λπ.;

Και να βγούμε από τα μνημόνια τι έγινε; Έχουμε σχεδιάσει την επόμενη ημέρα ή νομίζουμε ότι θα είμαστε πάντα ο περιούσιος λαός για τον οποίον θα βρίσκεται ένας από μηχανής θεός που θα μας σώζει;

Ναι, ο κίνδυνος για την Ελλάδα δεν θα εκλείψει ούτε όταν βγούμε από τα μνημόνια και το παραμικρό λάθος θα μας ρίξει σε χειρότερες καταστάσεις απ’ ότι οι σημερινές. Η επόμενη κρίση θα είναι για την Ελλάδα χειρότερη από την τωρινή διότι τότε δεν θα υπάρχουν αντοχές. Τα μετρητά θα σωθούν, οι μισθοί και οι συντάξεις θα είναι στα Τάρταρα, η κρίση εμπιστοσύνης θα διογκωθεί, η απαισιοδοξία και η οργή της κοινωνίας θα δυναμώσει.

Και να σκεφτεί κανείς ότι η διεθνής οικονομική συγκυρία είναι ευνοϊκή. Για φανταστείτε τι έχει να γίνει σε μια νέα παγκόσμια κρίση; Ποιος θα πληρώσει αν όχι ο τελευταίος κρίκος της αλυσίδας που είναι η Ελλάδα;

Για τους παραπάνω λόγους το πολιτικό σύστημα ή τουλάχιστον όσοι αγαπούν την πατρίδα, θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ θέλει να διατηρήσει την κυριαρχία της και δεν ασχολείται καθόλου με την επόμενη ημέρα. Αλαζονεία, ωχαδερφισμός, ανικανότητα, όλο το μείγμα μαζί, δεν τους επιτρέπει να δουν πατριωτικά, να δουν μακροπρόθεσμα.

Αυτή είναι η δυστυχία της χώρας. Ότι χάθηκαν οι οραματιστές, οι ρεαλιστές, αυτοί που αισθάνονται το πατριωτικό καθήκον να τους χτυπά την πόρτα. Αυτοί που ακόμη ριγούν με τον εθνικό ύμνο και ντρέπονται όταν βλέπουν τη σημαία να είναι κουρελόχαρτο. Αυτοί που δε θέλουν να βλέπουν την Ελλάδα κουρελιασμένη να ικετεύει για λεφτά και αδύναμη να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις.

Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι που έχουν χαθεί, δυστυχώς, μέσα στις φωνές του λαϊκισμού. Και είναι υποχρέωση του λαού να τους βρει, να τους αναστηλώσει, να τους πείσει ότι αξίζει ο κόπος να ασχολείσαι με το μέλλον της πατρίδας και των επόμενων γενεών.

Διαβάστε περισσότερα

Keywords
Τυχαία Θέματα
Δυστοπικό,dystopiko