Στη Βαγδάτη η «μητέρα των μαχών»

Θέμα ημερών, αν όχι ωρών, είναι για πολλούς η έναρξη μιας νέας «μάχης της Βαγδάτης». Μια μάχης που, αυτή τη φορά, θα είναι όντως η «μητέρα των μαχών», όπως ονόμαζαν τα ΜΜΕ την επικείμενη αμερικανική χερσαία επίθεση κατά της ιρακινής πρωτεύουσας το 2003, καθώς, όπως όλα δείχνουν, θα βρεθούν αντιμέτωποι οι ίδιοι οι Ιρακινοί μεταξύ τους ενώ το αποτέλεσμά της θα αποβεί καθοριστικό σε σημαντικό βαθμό για το μέλλον της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράκ.

Η καταιγιστική επέλαση των ακραίων ισλαμιστών της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ

και στο Λεβάντε συνεχίζεται στο βόρειο Ιράκ όπου, σύμφωνα με πληροφορίες, την Παρασκευή οι ισλαμιστές εξτρεμιστές πέρασαν τα σύνορα της επαρχίας Ντιγιάλα, προερχόμενοι από το Ανμπάρ, και κατέλαβαν δύο ακόμη μικρές πόλεις, τις Σααντίγια και Τζαλαουάλα, καθώς και όλα τα ορεινά χωριά της περιοχής Χιμρήν, που, ούτως ή άλλως, εδώ και καιρό λειτουργούσαν ως καταφύγιό τους για να πηγαινοέρχονται στη Συρία. Στην κάθοδό τους αυτή, κοντά στα σύνορα με το Ιράκ, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές, σημειώθηκε σφοδρή μάχη στην περιοχή Ουντχάιμ ανάμεσα στους μαχητές του Ισλαμικού Κράτος στο Ιράκ και στο Λεβάντε και σε ενόπλους σιίτες παραστρατιωτικούς, χωρίς να είναι σαφές αν επικράτησε κάποια πλευρά και ποια είναι αυτή. Την ίδια ώρα, οι εξελίξεις αποκτούν μέρα με την ημέρα ολοένα περισσότερα χαρακτήρα εμφυλίου πολέμου με τους μεν ισλαμιστές μαχητές να δηλώνουν ότι θα βαδίσουν κατά των αποστατών –δηλαδή των σιιτών- τους δε σιίτες να ετοιμάζονται για πόλεμο.

Φάτουα για τους σιίτες να πολεμήσουν κατά των «τρομκρατών»

Στις προσευχές της Παρασκευής, στις σιιτικές πόλεις, διαβάστηκε φάτουα, δηλαδή θρησκευτικό διάταγμα, του ανώτατου ηγέτη των σιιτών του Ιράν, του Μεγάλου Αγιατολλάχ Αλί αλ Σιστάνι, ο οποίος κάλεσε όλους τους σιίτες που μπορούν να σηκώσουν όπλο να πολεμήσουν απέναντι στους εξτρεμιστές και στον κίνδυνο που αντιμετωπίζει η χώρα. Σιωπηλός παραμένει ο έταιρος σιίτης ηγέτης, Μουκτάντα Σαντρ, του οποίου η πολιτοφυλακή, ο στρατός του Μεχντί, αποτέλεσε έναν από τους βασικούς πονοκεφάλους των αμερικανικών κατοχικών στρατευμάτων ανάμεσα στα 2004 – 2008. Ο Σαντρ έχει επανειλημμένως ταχθεί ενάντια στο διχασμό σουνιτών και σιιτών και είχε, μάλιστα, αποσύρει τη στήριξή του από τον Μάλικι κατηγορώντας τον, μεταξύ άλλων, και για πρόκληση διχασμού μέσα από την κραυγαλέα πολιτική κατά των σουνιτών που ακολουθούσε.

Κατά πληροφορίες, ήδη, λεωφορεία γεμάτα άνδρες σπεύδουν στη Βαγδάτη για να την προστατεύσουν από τυχόν ισλαμιστική επιδρομή ενώ στην πρωτεύουσα φέρονται να βρίσκονται, ήδη, πολυάριθμες σιιτικές παραστρατιωτικές ομάδες. Ρίχνοντας «λάδι στη φωτιά», ο ανώτατος σουνίτης θρησκευτικός ηγέτης της χώρας υποστήριξε ότι οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους «δεν είναι τρομοκράτες αλλά αντάρτες που μάχονται για την απελευθέρωση της χώρας από τον αποστάτη πρωθυπουργό Μάλικι».

Η επέλαση των ακραίων ισλαμιστών έχει προκαλέσει κάτι περισσότερο από ανησυχία στην (σιιτική) Τεχεράνη όπου ο πρόεδρος Χασάν Ρουχανί επικοινώνησε με τον Ιρακινό πρωθυπουργό Νούρι αλ Μάλικι και τον διαβεβαίωσε ότι το Ιράν δεν θα επιτρέψει «σε υποστηρικτές της τρομοκρατίας να υποσκάψουν την ενότητα και την ηρεμία στο Ιράκ». Ο Ρουχανί δεν έδωσε περισσότερες εξηγήσεις, πχ για το αν σκοπεύει να επέμβει στρατιωτικά. Εντούτοις, δυτικά δημοσιογραφικά ΜΜΕ υποστήριζαν ότι εκτός από όπλα και χρήματα, η Τεχεράνη έχει, ήδη, στείλει στο Ιράκ και σημαντικές δυνάμεις του σώματος των Φρουρών της Επανάστασης για να πολεμήσουν στο πλευρό του ιρακινού στρατού και των σιιτών.

«Περίεργες» συμμαχίες

Με έναν περίεργο τρόπο, οι εξελίξεις φέρνουν το Ιράν δίπλα δίπλα με τις ΗΠΑ, ο πρόεδρος των οποίων χθες επαναλάμβανε ότι είναι περισσότερο από αναγκαίο να κατασταλεί η δράση των ακραίων ισλαμιστών του Ισλαμικού Κράτους και δήλωνε ότι η Ουάσινγκτον εξετάζει όλες τις πιθανότητες, αλλά δεν σκέφτεται να στείλει στρατό στο ιρακινό έδαφος και πάλι. Ο Ομπάμα, πάντως, όπως και ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι, επέρριψαν ανοιχτά ευθύνες στον πρωθυπουργό Μάλικι για το «εύφορο» έδαφος που βρήκαν οι ακραίοι ισλαμιστές να εδραιώσουν και να ενισχύσουν την επιρροή τους ακολουθώντας πολιτική διακρίσεων και περιθωριοποίησης κατά της σουνιτικής ιρακινής μειονότητας, η οποία, τώρα μετά από χρόνια αντίδρασης απέναντι στους ισλαμιστές, φαίνεται, σε μεγάλο βαθμό, να τους αποδέχεται και να τους υποδέχεται σαν «απελευθερωτές».

Μάλιστα, κατά πληροφορίες, στο πλευρό του Ισλαμικού Κράτους βρίσκονται και πρώην μέλη του στρατού επί εποχής Σαντάμ αλλά και στελέχη του κόμματός του που είναι εξαιρετικά οργισμένα για την περιθωριοποίησή τους και την μετατροπή του σουνιτικού πληθυσμού σε πολίτες β’ κατηγορίας. Μάλιστα, ορισμένοι υποστηρίζουν ότι επικεφαλής των τμημάτων εκείνων των κοσμικών σουνιτικών δυνάμεων που βαδίζουν μαζί το Ισλαμικό Κράτος, είναι ο Εζάτ Ιμπραχίμ αλ Νούρι, πρώην σύμβουλος του Σαντάμ. Εδώ και καιρό υπήρχαν φήμες ότι στην Μοσούλη είχαν βρει καταφύγιο ένοπλες παραστρατιωτικές ομάδες προερχόμενες από το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεϊν καθώς και πολλοί πυρήνες του Ισλαμικού Κράτους, αλλά η κυβέρνηση Μάλικι κατηγορείται ότι δεν έκανε τίποτε.

Ασχέτως, πάντως, του τι επιδιώκουν οι ένοπλοι των φυλών ή κοσμικές δυνάμεις πρώην πιστές στο Σαντάμ, το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στο Λεβάντε ξεκαθάρισε, εκ νέου, χθες, τι επιδιώκει και μάλλον απέχει από τους στόχους όσων συνεργάζονται σήμερα μαζί του. Εκπρόσωπός του, σε ηχητικό μήνυμα, υποστήριξε ότι οι μαχητές της οργάνωσης είναι «στρατιώτες του Ισλάμ και έχουν αναλάβει την ευθύνη να αποκαταστήσουν τη δόξα του Ισλαμικού Χαλιφάτου». Κατά την οργάνωση ο πυρήνας του Ισλαμικού Χαλιφάτου είναι το Ιράκ και η Συρία αλλά εκτείνεται και στην Ιορδανία, στο Λίβανο, στο Κουβέιτ, στο Ισραήλ και στην Παλαιστίνη.

Μαρτυρίες αναφέρουν ότι στην Μοσούλη, και σε άλλες πόλεις, οι ισλαμιστές μαχητές προχώρησαν σε εκτελέσεις αστυνομικών αλλά και πολιτών που αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την εξουσία τους. Επισήμως, ο ΟΗΕ μιλά για 12 νεκρούς αστυνομικούς και 17 πολίτες μόνο στην Μοσούλη αλλά και για περίπου συνολικά σχεδόν 500.000 ανθρώπους που την εγκατέλειψαν.

Σαν να μην έφτανε αυτό, διασταυρώνεται πλέον από πολλές πηγές ότι οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και στο Λεβάντε κατέσχεσαν 425 εκατομμύρια δολάρια από την κεντρική τράπεζα της Μοσούλης, όπως και εκατοντάδες χιλιάδες ακόμη δολάρια από τους λογαριασμούς όλων των άλλων τραπεζών της πόλης, όπως και τις ράβδους χρυσού που είχε. Αυτό σημαίνει, αυτομάτως, ότι η οργάνωση που εκφράζει τον νούμερο ένα κίνδυνο για τη σταθερότητα όλης της περιοχής, την εδαφική και εθνική ενότητα του Ιράκ αλλά εμμέσως και για την ΕΕ, αφού στις γραμμές της πολεμούν οι περισσότεροι ευρωπαίοι ισλαμιστές μαχητές, είναι, στην παρούσα φάση, και επισήμως η πιο πλούσια οργάνωση στον κόσμο, κάτι που της δίνει τη δυνατότητα και να «χρυσώσει» το χάπι στους πολίτες δίνοντας βοήθεια αλλά και ν’ αγοράσει όπλα κάθε είδους στην μαύρη αγορά.

Πηγές: bbc, reuters, al Arabiya

Διαβάστε περισσότερα

Keywords
Αναζητήσεις
content
Τυχαία Θέματα