Οι δύο υπουργοί και η σύμβαση 717

Η ιστορία με δυο, και πολλά είναι, λόγια έχει ως εξής: ο Χρήστος Σπίρτζης, υπουργός Μεταφορών κ.λπ. επί ΣΥΡΙΖΑ, ελέγχεται δημοσίως, αλλά όχι επί της ουσίας, διότι η περίφημη σύμβαση 717 για την τηλεδιοίκηση των σιδηροδρόμων δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Αντίθετα, παραδόθηκε κομμένη στα δύο, ως έργο, στον διάδοχό του στο υπουργείο Κ. Καραμανλή κι εκείνος, αφού της έριξε από πάνω χοντρό αλάτι για να μη μουχλιάσει, την καταχώνιασε σε έναν φωριαμό γραφείου, κάτω κάτω, έτσι για να υπάρχει. Τον Σπίρτζη και τον Καραμανλή τούς έχει προσδιορίσει

ως ελεγχόμενους για την περί ης ο λόγος σύμβαση η ευρωπαία εισαγγελέας. Τους αποδίδει ευθύνες γιατί δεν την υλοποίησαν στους χρόνους που έπρεπε. Διότι η σύμβαση θα υλοποιούνταν με χρήματα και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Και εν συνεχεία προκύπτει ως παρεπόμενο ότι αν είχε υλοποιηθεί η σύμβαση, πολύ πιθανόν να μην είχε συμβεί το δυστύχημα στα Τέμπη. Αρα, έχει λόγο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για το γιατί τα λεφτά που δόθηκαν δεν απέδωσαν έργο.

Καλά ως εδώ; Πολύ καλά, απαντώ μόνος μου, και πάμε παρακάτω.

Κυνήγι ευθυνών

Τι κάνει η κυβέρνηση με το προφανές; Κρύβει το κεφάλι στην άμμο, δεν βλέπει, δεν ακούει, δεν μιλάει και υποδύεται ότι δεν την αφορά το θέμα. Οτι πρόκειται για ένα ζήτημα το οποίο έχει να κάνει μόνο με την περίοδο ΣΥΡΙΖΑ, τότε δηλαδή που το έργο της τηλεδιοίκησης με Σπίρτζη υπουργό κόπηκε στα δύο για να είναι ευχαριστημένοι όλοι, και ειδικότερα εκείνοι οι δύο «μεγάλοι» που ενδιαφέρονταν ζωηρά να το πάρουν. Ο Σπίρτζης το έκοψε στα δύο, έδωσε το ένα τμήμα στον έναν, το άλλο στον δεύτερο, και τελειώσαμε. Μόνο που το έργο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, διότι ο ένας μεν ολοκλήρωσε την υποχρέωσή του, ως όφειλε, από τη δέσμευση που είχε αναλαμβάνοντας το έργο, ο άλλος όμως δεν την ολοκλήρωσε την υποχρέωση, σύμφωνα με τη δέσμευση που είχε αναλάβει. Ετσι, όταν έφτασε η ώρα να συνταιριάξει το μισό έργο με το άλλο μισό, να «κουμπώσουν» μεταξύ τους, κατά το κοινώς λεγόμενο, διαπιστώθηκε ότι τα δύο συστήματα δεν μπορούσαν να επικοινωνήσουν. Υστερα έγιναν και κάτι περίεργα, που μόνο τη νύχτα γίνονται (όπως λ.χ. μια φωτιά στο κέντρο τηλεδιοίκησης της Λάρισας), και τώρα βρισκόμαστε στη φάση να ανιχνευτούν ευθύνες και ποιες μπορεί να είναι αυτές, ποιους αφορούν κ.λπ.

Ζητείται θάρρος

Ο Σπίρτζης λοιπόν, που δεν έχει κανέναν να τον στηρίζει (ούτε κόμμα ούτε χρώμα) και μη αντέχοντας να τον υποδεικνύουν ως τον ηθικό αυτουργό στο δυστύχημα των Τεμπών, έκανε χθες το αυτονόητο: πήγε στη Βουλή, παρέδωσε ιδιόχειρη τετρασέλιδη επιστολή στον Πρόεδρο Κακλαμάνη και ζήτησε τη συγκρότηση ειδικής Προανακριτικής Επιτροπής, η οποία θα ασχοληθεί με την πονεμένη (και βρώμικη) ιστορία της σύμβασης 717. Το αίτημα μπορεί να έχει και σοβαρή βάση, μπορεί να είναι και για το «θεαθήναι», διότι δεν υπάρχει καμία διαδικασία που να προβλέπει τη δι’ αυτού του τρόπου συγκρότηση Προανακριτικής Επιτροπής. Εγώ, χωρίς να απορρίπτω τη δεύτερη εκδοχή, θα σταθώ στην πρώτη: ο Σπίρτζης δέχεται να βάλει το κεφάλι του στον ντορβά, που λέμε και στην εύανδρο Ηπειρο, και να υποβληθεί στη βάσανο της έρευνας σχετικά με την πολυθρύλητη σύμβαση 717. Ο Καραμανλής, ο Κώστας, ο υπουργός, γιατί δεν ζητάει το ίδιο; Αν, όπως υποστηρίζει, και εγώ είμαι έτοιμος να δεχτώ τη δήλωσή του, δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη για τη μη υλοποίηση της σύμβασης, γιατί δεν προσφεύγει στον Πρωθυπουργό, αυτός, να ζητήσει να κινηθεί στη Βουλή η διαδικασία για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής, η οποία θα διερευνήσει τι ακριβώς έγινε με τη μη υλοποίηση της επίμαχης σύμβασης;

Θάρρος χρειάζεται…

Επιστροφή στους δρόμους

Και το ίδιο ερώτημα αφορά και τον πρόεδρο Κυριάκο, ο οποίος μπορεί να είναι στριμωγμένος αυτή την περίοδο με τα εσωκομματικά και τις ανταρσίες υπουργών και βουλευτών, αλλά το μείζον πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει είναι τα Τέμπη. Μετά την παιδαριώδη, πλην φρικτή όσον αφορά την αποτελεσματικότητά της, επικοινωνιακή διαχείριση του δυστυχήματος (από τον ίδιο προσωπικά, αλλά και όσους άλλους εξουσιοδοτήθηκαν από τον ίδιο να εμπλακούν), δεν αισθάνεται την ανάγκη να πράξει κάτι δραστικό; Πώς νομίζει ότι θα εκτονωθεί η κατάσταση και το κλίμα που επικρατεί στην κοινωνία; Την επόμενη Τετάρτη, που ο μήνας έχει 9, θα έχουμε μία ακόμη μεγάλη εκδήλωση διαμαρτυρίας, στο πλαίσιο της γενικής απεργίας ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Και τον Μάιο, στις εκδηλώσεις για την Πρωτομαγιά, άλλη μία. Πόσο μπορεί να συνεχιστεί αυτό, τον απασχολεί, φαντάζομαι. Αν όμως δεν κάνει κάτι, έστω και τώρα, στο «και 5’» που λέει ο λόγος, η κατάσταση δεν εκτονώνεται.

Ο Σπίρτζης έδειξε τον δρόμο. Ας τον ακολουθήσει. Δεν είναι ντροπή…

Οι (πραγματικές) αμοιβές και οι αυξήσεις

Χθες πάντως ο πρόεδρος Κυριάκος έκανε επίσκεψη στο υπουργείο Εργασίας, στη φίλη Νίκη Κεραμέως, προκειμένου να ενημερωθεί για τα θέματα του υπουργείου, τις εκκρεμότητες που υπάρχουν, τις προτεραιότητες που θα δοθούν και τα γνωστά που συνήθως συμπεριλαμβάνονται στη σχετική ενημέρωση, ανάμεσα σε διάφορα μπλα… μπλα… μπλα…

Επί της ουσίας, ο πρόεδρος Κυριάκος πήγε στο υπουργείο, διότι από χθες εφαρμόζεται η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 880 ευρώ. Η οποία είναι της τάξεως του 6% και από την οποία, λέει, απόφαση της κυβέρνησης ωφελούνται περισσότεροι από 1,6 εκατομμύρια εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα. Ταυτόχρονα, λέει πάλι, αυξάνεται και το ημερομίσθιο των εργατοτεχνιτών κατά 6,02%, το οποίο εξ αυτού του λόγου θα είναι πλέον στα 39,30 ευρώ έναντι των 37,07 ευρώ προηγουμένως!

Δεν ξέρω σε τι πανηγυρικές εκδηλώσεις θα καταφύγουν οι «εργατοτεχνίτες» γι’ αυτό το δίευρω που θα παίρνουν του λοιπού, αλλά αν ο πρόεδρος Κυριάκος ή κάποιος από την κυβέρνηση γνωρίζει εργατοτεχνίτη να αμείβεται με αυτά τα χρήματα, καλόν είναι να τον βγάλουν σε καμιά τηλεόραση για να τον δει όλος ο κόσμος. Διότι, πρόεδρέ μου, η πραγματική αμοιβή των εργατοτεχνιτών στην αγορά είναι διπλάσια, τουλάχιστον. 80 ευρώ, «μαύρα», κατάμαυρα, κι αν τον βρεις. Οπότε ο δικός μας θα είναι φαινόμενο αν αμείβεται με 39,30!..

«Βγες στον λαό»

Για αύριο το πρόγραμμα του αρχηγού προβλέπει μια μίνι περιοδεία στη Δυτική Μακεδονία (Κοζάνη, Πτολεμαΐδα και τα πέριξ) και όποιου πηγαίνει το μυαλό σε εκλογές, και δη πρόωρες, τώρα που έσφιξαν για τα καλά τα γάλατα, εγώ θα είμαι ο τελευταίος που θα τον κατηγορήσω. Το «βγες στον λαό» (σου) είναι η τελευταία συμβουλή του επικοινωνιακού επιτελείου και ο πρόεδρος Κυριάκος σπεύδει να την υλοποιήσει, μη έχοντας και τι άλλο να κάνει, εδώ που τα λέμε. Διότι ψάχνεται και αυτός να βρει τον τρόπο να ξεφύγει από την καταιγίδα. Καθότι γνωρίζει – πολύ καλά, διότι είναι πολιτικό ον – ότι ο χρόνος μετράει αντίστροφα πλέον. Ο Ιούνιος, από χθες, είναι ακόμη πιο κοντά, κι αν το κλίμα δεν βελτιωθεί κάπως (όχι θεαματικά) ως τότε, δύσκολα, πολύ δύσκολα, θα βγει ο χρόνος. Επειδή καμία κυβέρνηση δεν σώθηκε ποτέ ελπίζοντας σε παροχές (που θα εξαγγείλει) στη ΔΕΘ…

Κανόνας!

Keywords
Τυχαία Θέματα