Δύο χρόνια μετά
Δύο χρόνια πριν, το κόμμα του Σύριζα κατήγαγε σπουδαία εκλογική νίκη με ποσοστό 36,34%, έχοντας ως προεκλογικό σύνθημα: «Πρώτη φορά Αριστερά». Αναμφίβολα η εν λόγω φράση συνιστούσε μία πραγματικότητα και ηχούσε μελωδικά στους συντρόφους του συγκεκριμένου ιδεολογικού χώρου, ο οποίος αξίωσε και ανέλαβε για πρώτη φορά στην ιστορική του διαδρομή την διακυβέρνηση της χώρας.
Καθ' όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, η αριστερά, ενωμένη ή διασπασμένη, βρισκόταν στον αντιπολιτευτικό χώρο, κατάσταση
που της προσέδιδε την δυνατότητα να αναπτύξει μία εκ του ασφαλούς πραξεολογία. Ακόμη και μετά τα κοσμογονικά γεγονότα των αρχών της δεκαετίας του '90, με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, εξακολουθούσαν να διατείνονται για την αναγκαιότητα ενός κοινωνικού μετασχηματισμού και να περιγράφουν την βεβαιότητα της μαρξιστικής ειμαρμένης, η οποία θα εκπλήρωνε την διεθνιστική της αποστολή εντός του υπό διαμόρφωση ευρωπαϊκού χώρου˙ αν και το εν λόγω εγχείρημα έχει σαφώς αντίθετο κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό προσανατολισμό.
Είναι γεγονός ότι πολλές παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας τέμνουν οριζόντια τα κόμματα, κατάσταση από την οποία δεν εξαιρείται φυσικά και η παρούσα συγκυβέρνηση Σύριζα-Ανέλ. Ο λαϊκισμός συμπορεύτηκε εξ αρχής με το σύγχρονο ελληνικό κράτος, άνθισε την δεκαετία του ΄80 και μετεξελίχτηκε σε βασική σταθερά του πολιτικού μας συστήματος στις μέρες μας. Ο πολιτικός κουτσαβακισμός αποτελεί φυσική απόληξη του κουτσαβακισμού, ως αρνητικού αλλά υπαρκτού φαινομένου της κοινωνίας μας. Όσο η Αριστερά ήταν αντιπολίτευση τον συσχέτιζε με συγκεκριμένους ακραίους ιδεολογικούς χώρους της δεξιάς, ενώ στην παρούσα συγκυρία φαίνεται να αποτελεί επιλογή πολιτικής πρακτικής για ορισμένους εκ των υπουργών της. Ακολούθως, το χαμηλό αίσθημα ατομικής ευθύνης είναι συνάρτηση μακροχρόνιων και πιο σύγχρονων παθογενειών, αναδεικνύοντας έναν ετεροβαρή ιδεότυπο πολίτη, ο οποίος έχει κατά βάση δικαιώματα και ελάχιστες ως και καθόλου υποχρεώσεις. Βέβαια υπάρχουν συμπατριώτες μας υποδείγματα πολιτών, όμως ο προαναφερθείς τύπος συνιστά τον κυρίαρχο στον δημόσιο λόγο και τον οποίον το πολιτικό σύστημα εξακολουθεί να θωπεύει.
Προφανώς το πρόβλημα της χώρας δεν είναι πρωτίστως οικονομικής - δημοσιονομικής υφής, απλώς οι συνέπειες αυτών των μεγεθών έχουν τα πιο απτά ατομικά και συλλογικά αποτελέσματα. Στο βαθμό επομένως που δεν τίθεται, πλειοψηφικά, ζήτημα για βαθύτερες τομές ή έστω επαναπροσδιορισμό των ατομικών και συλλογικών μας στάσεων και παραδοχών, θα εστιάσουμε στον οικονομικό παράγοντα, ο οποίος έχει κυριαρχήσει, όχι μόνο την περίοδο της κρίσης, αλλά και της «ευμάρειας».
Το ζήτημα που αναφύεται συνίσταται στο ότι ενώ η χώρα βρίσκεται διαρκώς υπό την απειλή χρεωκοπίας και συνεχούς σμίκρυνσης της παραγωγικής της βάσης, οι μεταρρυθμίσεις είναι προϊόν επιβολής των «θεσμών» και όχι μια αυτόβουλη διαδικασία αναπροσαρμογής στις νέες, ιδιαιτέρως, ανταγωνιστικές διεθνείς συνθήκες. Το πρόβλημα διογκώνεται διότι πέραν των μισθοδοτικών περικοπών παρατηρείται μεγαλύτερη απροθυμία μεταρρυθμίσεων στην δημόσια διοίκηση, διαιωνίζοντας λίαν αντιπαραγωγικές και κοστοβόρες πρακτικές. Η συνέχιση των αντι-επενδυτικών πολιτικών εμποδίζουν την ανάπτυξη, καταβαραθρώνοντας την οικονομική και κατά συνέπεια την συνολική ισχύ της χώρας. Οι θέσεις στελεχών της παρούσας κυβέρνησης πως οποιαδήποτε πώληση κρατικής επιχείρησης συνιστά ξεπούλημα, αναπαράγουν τα στερεότυπα κρατισμού. Αποσαφηνίζοντας τις έννοιες άλλο το μεγάλο, άλλο το ισχυρό κράτος˙ πολλές φορές το πρώτο υποσκάπτει το δεύτερο.
Δύο χρόνια μετά διαπιστώνουμε πως η πρώτη αριστερή συγκυβέρνηση δεν οδήγησε στην μετά την μεταπολίτευση εποχή, αλλά μάλλον θα συντελέσει προς το τέλος της, συγκεντρώνοντας μερικά από τα χειρότερα χαρακτηριστικά της
Η οικονομική δυσπραγία ωφελεί περισσότερο συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους, οι οποίοι βέβαια διακηρύττουν πως βασική τους μέριμνα αποτελεί η προάσπιση των συμφερόντων του λάου. Αλήθεια τι πιθανότητες ιδεολογικής χειραγώγησης και κομματικής ένταξης θα έχει ένας πολίτης με δυνατότητα πολλαπλών επιλογών στην αγορά εργασίας, εκτός μάλιστα δημοσίου τομέα; Το εν λόγω μοντέλο λειτουργεί για όσο διάστημα τα συγκεκριμένα κόμματα ήταν αντιπολίτευση. Ακόμη και σήμερα κόμματα και θεσμοί εξακολουθούν να υπερασπίζονται τα «δίκαια» του αγρότη-εργάτη, αγνοώντας πως για να υπάρξει βιώσιμη γεωργική παραγωγή στην χώρα θα πρέπει να στηρίζεται στον αγρότη-επιχειρηματία. Ακολούθως αξιώνουν για δουλειές εντάσεως εργασίας αμοιβές εντάσεως τεχνολογίας, είτε αγνοώντας τί γίνεται εκτός Ελλάδος ή επιδιώκοντας την παύση λειτουργίας των επιχειρήσεων και την ένταξη των πρώην εργαζομένων στις κομματικές τους τάξεις.
Το πρόβλημα με την πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα συνίσταται πως δεν θα είναι για μεγάλο διάστημα εφικτό να καρπώνεται πολιτικά την άσχημη οικονομική κατάσταση σημαντικότατου τμήματος της κοινωνίας, ούσα στην εξουσία. Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις δεν συνάδουν με τα ιδεολογικά προτάγματα του χώρου και οι συνέπειες της μεταρρυθμιστικής απροθυμίας περιορίζουν τις υλικές βάσεις για την διατήρηση της στην κυβέρνηση, φαλκιδεύοντας το μέλλον της χώρας. Δύο χρόνια μετά διαπιστώνουμε πως η πρώτη αριστερή συγκυβέρνηση δεν οδήγησε στην μετά την μεταπολίτευση εποχή, αλλά μάλλον θα συντελέσει προς το τέλος της, συγκεντρώνοντας μερικά από τα χειρότερα χαρακτηριστικά της. Βέβαια η ανάληψη της κυβέρνησης από τους Σύριζα-Ανέλ δεν συνιστά κοινωνική παραδοξότητα, ίσως όμως να αποτελεί ιστορική αναγκαιότητα για να οδηγηθούμε στο νέο, το οποίο ακόμη επιζητείται.
Καθ' όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, η αριστερά, ενωμένη ή διασπασμένη, βρισκόταν στον αντιπολιτευτικό χώρο, κατάσταση
Είναι γεγονός ότι πολλές παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας τέμνουν οριζόντια τα κόμματα, κατάσταση από την οποία δεν εξαιρείται φυσικά και η παρούσα συγκυβέρνηση Σύριζα-Ανέλ. Ο λαϊκισμός συμπορεύτηκε εξ αρχής με το σύγχρονο ελληνικό κράτος, άνθισε την δεκαετία του ΄80 και μετεξελίχτηκε σε βασική σταθερά του πολιτικού μας συστήματος στις μέρες μας. Ο πολιτικός κουτσαβακισμός αποτελεί φυσική απόληξη του κουτσαβακισμού, ως αρνητικού αλλά υπαρκτού φαινομένου της κοινωνίας μας. Όσο η Αριστερά ήταν αντιπολίτευση τον συσχέτιζε με συγκεκριμένους ακραίους ιδεολογικούς χώρους της δεξιάς, ενώ στην παρούσα συγκυρία φαίνεται να αποτελεί επιλογή πολιτικής πρακτικής για ορισμένους εκ των υπουργών της. Ακολούθως, το χαμηλό αίσθημα ατομικής ευθύνης είναι συνάρτηση μακροχρόνιων και πιο σύγχρονων παθογενειών, αναδεικνύοντας έναν ετεροβαρή ιδεότυπο πολίτη, ο οποίος έχει κατά βάση δικαιώματα και ελάχιστες ως και καθόλου υποχρεώσεις. Βέβαια υπάρχουν συμπατριώτες μας υποδείγματα πολιτών, όμως ο προαναφερθείς τύπος συνιστά τον κυρίαρχο στον δημόσιο λόγο και τον οποίον το πολιτικό σύστημα εξακολουθεί να θωπεύει.
Προφανώς το πρόβλημα της χώρας δεν είναι πρωτίστως οικονομικής - δημοσιονομικής υφής, απλώς οι συνέπειες αυτών των μεγεθών έχουν τα πιο απτά ατομικά και συλλογικά αποτελέσματα. Στο βαθμό επομένως που δεν τίθεται, πλειοψηφικά, ζήτημα για βαθύτερες τομές ή έστω επαναπροσδιορισμό των ατομικών και συλλογικών μας στάσεων και παραδοχών, θα εστιάσουμε στον οικονομικό παράγοντα, ο οποίος έχει κυριαρχήσει, όχι μόνο την περίοδο της κρίσης, αλλά και της «ευμάρειας».
Το ζήτημα που αναφύεται συνίσταται στο ότι ενώ η χώρα βρίσκεται διαρκώς υπό την απειλή χρεωκοπίας και συνεχούς σμίκρυνσης της παραγωγικής της βάσης, οι μεταρρυθμίσεις είναι προϊόν επιβολής των «θεσμών» και όχι μια αυτόβουλη διαδικασία αναπροσαρμογής στις νέες, ιδιαιτέρως, ανταγωνιστικές διεθνείς συνθήκες. Το πρόβλημα διογκώνεται διότι πέραν των μισθοδοτικών περικοπών παρατηρείται μεγαλύτερη απροθυμία μεταρρυθμίσεων στην δημόσια διοίκηση, διαιωνίζοντας λίαν αντιπαραγωγικές και κοστοβόρες πρακτικές. Η συνέχιση των αντι-επενδυτικών πολιτικών εμποδίζουν την ανάπτυξη, καταβαραθρώνοντας την οικονομική και κατά συνέπεια την συνολική ισχύ της χώρας. Οι θέσεις στελεχών της παρούσας κυβέρνησης πως οποιαδήποτε πώληση κρατικής επιχείρησης συνιστά ξεπούλημα, αναπαράγουν τα στερεότυπα κρατισμού. Αποσαφηνίζοντας τις έννοιες άλλο το μεγάλο, άλλο το ισχυρό κράτος˙ πολλές φορές το πρώτο υποσκάπτει το δεύτερο.
Δύο χρόνια μετά διαπιστώνουμε πως η πρώτη αριστερή συγκυβέρνηση δεν οδήγησε στην μετά την μεταπολίτευση εποχή, αλλά μάλλον θα συντελέσει προς το τέλος της, συγκεντρώνοντας μερικά από τα χειρότερα χαρακτηριστικά της
Η οικονομική δυσπραγία ωφελεί περισσότερο συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους, οι οποίοι βέβαια διακηρύττουν πως βασική τους μέριμνα αποτελεί η προάσπιση των συμφερόντων του λάου. Αλήθεια τι πιθανότητες ιδεολογικής χειραγώγησης και κομματικής ένταξης θα έχει ένας πολίτης με δυνατότητα πολλαπλών επιλογών στην αγορά εργασίας, εκτός μάλιστα δημοσίου τομέα; Το εν λόγω μοντέλο λειτουργεί για όσο διάστημα τα συγκεκριμένα κόμματα ήταν αντιπολίτευση. Ακόμη και σήμερα κόμματα και θεσμοί εξακολουθούν να υπερασπίζονται τα «δίκαια» του αγρότη-εργάτη, αγνοώντας πως για να υπάρξει βιώσιμη γεωργική παραγωγή στην χώρα θα πρέπει να στηρίζεται στον αγρότη-επιχειρηματία. Ακολούθως αξιώνουν για δουλειές εντάσεως εργασίας αμοιβές εντάσεως τεχνολογίας, είτε αγνοώντας τί γίνεται εκτός Ελλάδος ή επιδιώκοντας την παύση λειτουργίας των επιχειρήσεων και την ένταξη των πρώην εργαζομένων στις κομματικές τους τάξεις.
Το πρόβλημα με την πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα συνίσταται πως δεν θα είναι για μεγάλο διάστημα εφικτό να καρπώνεται πολιτικά την άσχημη οικονομική κατάσταση σημαντικότατου τμήματος της κοινωνίας, ούσα στην εξουσία. Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις δεν συνάδουν με τα ιδεολογικά προτάγματα του χώρου και οι συνέπειες της μεταρρυθμιστικής απροθυμίας περιορίζουν τις υλικές βάσεις για την διατήρηση της στην κυβέρνηση, φαλκιδεύοντας το μέλλον της χώρας. Δύο χρόνια μετά διαπιστώνουμε πως η πρώτη αριστερή συγκυβέρνηση δεν οδήγησε στην μετά την μεταπολίτευση εποχή, αλλά μάλλον θα συντελέσει προς το τέλος της, συγκεντρώνοντας μερικά από τα χειρότερα χαρακτηριστικά της. Βέβαια η ανάληψη της κυβέρνησης από τους Σύριζα-Ανέλ δεν συνιστά κοινωνική παραδοξότητα, ίσως όμως να αποτελεί ιστορική αναγκαιότητα για να οδηγηθούμε στο νέο, το οποίο ακόμη επιζητείται.
-- This feed and its contents are the property of The Huffington Post, and use is subject to our terms. It may be used for personal consumption, but may not be distributed on a website.
Keywords
εν λόγω, huffington post, ισχύ, ελλαδα, βασεις, feed, property, huffington, συριζα, αποτελεσματα δημοτικων εκλογων 2010, εκλογες 2010 αποτελεσματα , σταση εργασιας, νεα κυβερνηση, τελος του κοσμου, κομματα, αποτελεσματα, αμοιβες, φυσικη, αγορα, αγορα εργασιας, βρισκεται, γεγονοτα, γεγονος, γινεται, δευτερο, διαστημα, δυνατοτητα, δημοσιο, διοικηση, εγχειρημα, εν λόγω, εποχη, κυβερνηση, κομμα, λογο, μεριμνα, νικη, ωφελει, πιθανοτητες, συγκεκριμενα, συγχρονο, τυπος, ισχύ, φυσικα, φορα, χειροτερα, ασχημη, δικαιωματα, δουλειες, huffington post, huffington, χωρα, feed, property, πωληση, θεσεις, ξεπουλημα
Τυχαία Θέματα
- Δημοφιλέστερες Ειδήσεις Κατηγορίας Ειδήσεις
- ΑΥΤΗ είναι η νέα μελαχρινή σύντροφος του Λιάγκα – Κάθε βράδυ είναι σπίτι του
- ΑΣΥΛΛΗΠΤΗ τραγωδία στην εθνική οδό Πατρών - Πύργου με θύμα τον...
- Πέθανε η Νατάσα Χατζηδάκι
- Η γαμήλια φωτογραφία της 29χρονης νύφης και του 92χρονου γαμπρού που έγινε viral
- Αφιέρωμα στην Ελένη Μενεγάκη: Οι υπέροχες φωτογραφίες από τις βαφτίσεις των παιδιών της
- Ο Τραμπ προαναγγέλλει τείχος και μπλόκο σε υπηκόους συγκεκριμένων χωρών
- Η Ιβάνκα Τραμπ εξηγεί γιατί δεν κάνει για Πρώτη Κυρία
- ΟΠΕΚΕΠΕ: Υποβολή δηλώσεων ΟΣΔΕ για τις επιδοτήσεις
- Ανάκαμψη της οικονομίας «βλέπει» ο Στουρνάρας
- Με ασθενοφόρο στο σπίτι του ο Κριστιάνο Ρονάλντο (εικόνες)
- Δημοφιλέστερες Ειδήσεις Huffington Post Greece
- Με χαρτοφυλάκιο ύψους 400 εκατ. ευρώ το νέο Ταμείο Υποδομών
- Η διαφθορά επιστρέφει. Η Ελλάδα έχασε 11 θέσεις στη λίστα της Διεθνούς Διαφάνειας
- Δεν μπορεί να υπάρξει λύση με τις θέσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς , υποστηρίζει ο Ακιντζί
- Από τον Αρθουριανό θρύλο στην πραγματικότητα: Το χαμένο βασίλειο του Ρέγκεντ ανακαλύφθηκε στη Σκωτία μετά από 1.400 χρόνια
- Το Έβερεστ θα ξαναμετρηθεί με τη μεζούρα λόγω αμφιβολιών για το ύψος του!
- Είδαμε τη νέα συλλογή της Chanel και τώρα μπορούμε να ονειρευτούμε ελεύθερα
- Χαρδούβελης: «Από τα 500 εκατ. μέτρα του email σε μέτρα 9 δισεκ. ευρώ»
- Έρευνα ΕΜΠ: Ενα στα 10 πρατήρια κλέβει βενζίνη
- Το «1984» του George Orwell είναι πάλι #1 στο Amazon, γιατί όλοι θέλουν να δουν τι θα γίνει στο άμεσο μέλλον
![Δύο,dyo](https://images32.inewsgr.com/2660/26609745/dyo-chronia-meta-160.jpg)
- Τελευταία Νέα Huffington Post Greece
- Δύο χρόνια μετά
- Έρευνα ΕΜΠ: Ενα στα 10 πρατήρια κλέβει βενζίνη
- Αναστολή έκδοσης βίζα και κατασκευή τείχους μεταξύ των μέτρων που υπογράφει ο Τραμπ για μετανάστες και πρόσφυγες
- Το «1984» του George Orwell είναι πάλι #1 στο Amazon, γιατί όλοι θέλουν να δουν τι θα γίνει στο άμεσο μέλλον
- Χαρδούβελης: «Από τα 500 εκατ. μέτρα του email σε μέτρα 9 δισεκ. ευρώ»
- Στο «μικροσκόπιο» των δανειστών η εναλλακτική πρόταση της κυβέρνησης
- Από τον Αρθουριανό θρύλο στην πραγματικότητα: Το χαμένο βασίλειο του Ρέγκεντ ανακαλύφθηκε στη Σκωτία μετά από 1.400 χρόνια
- Η διαφθορά επιστρέφει. Η Ελλάδα έχασε 11 θέσεις στη λίστα της Διεθνούς Διαφάνειας
- Είδαμε τη νέα συλλογή της Chanel και τώρα μπορούμε να ονειρευτούμε ελεύθερα
- Τελευταία Νέα Κατηγορίας Ειδήσεις
- Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης: Ποιοι και πώς θα το λάβουν
- Δημιουργία του πρώτου σταθερού ημισυνθετικού οργανισμού
- Ολοκληρώνεται η σύσταση εταιρικού σχήματος για τον ζεόλιθο Πετρωτών
- «Η Ευρώπη πρέπει να αναστρέψει τις πολιτικές λιτότητας»
- Κομοτηνή:Γ. Χατζηθεοδώρου: «Θετικό πρόσημο στα 2 χρόνια κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ»
- Τραμπ: Προειδοποίηση στο Σικάγο να αντιμετωπίσει την εγκληματικότητα
- Παππάς: Στρατηγικό όραμα να γίνει η Ελλάδα ψηφιακός κόμβος
- Έως 5.500 ευρώ αμοιβή για άνεργους που θα ενταχθούν στο πρόγραμμα Voucher
- Κλειστοί το Σαββατοκύριακο οι σταθμοί του μετρό “Ομόνοια”, “Σταθμός Λαρίσης” και “Δάφνη”
- Λεβέντης: Πιθανές οι εκλογές αν δεν κλείσει η συμφωνία